حدیث نفس

مثل فراموشی غروب یک مرغ دریایی در انحنای قلب بریده ابرها فرو میروم

حدیث نفس

مثل فراموشی غروب یک مرغ دریایی در انحنای قلب بریده ابرها فرو میروم

مشخصات بلاگ
حدیث نفس

حدیث نفس من چون کیمیا ی نگاه اخلاقی بی مداهنه... گوهری ست قیمتی که وجدان ناخودآگاه آدمی رابه نقد می کشاند و وزن مقابله با خویشتن را بالا می برد تا جایی که برای عرضه بالا بلندی و خود خواهی نا بخردانه امکانی در ذهن و ضمیر آدمی باقی نمی نماند و خلوت درون را به آرمان شهر سقراط حکیم تبدیل می کند.... در عین حال که ریشه ای عمیق در این کهن دیار دارد ...ماهشهر علی بهار

آرزوی من

جمعه, ۲۶ تیر ۱۳۹۴، ۱۰:۱۸ ق.ظ

شعر... روح و رویاهای یک ملت است. هنوز قیچی خاصی خلق نشده که بتواند رویاهای خصوصی انسان را مثله کند. روح رهایی یعنی شعر، دست یافتنی نیست.از حرفهای سید علی صالحی ِشاعر

........از سروده آرزوی من....................

گاهی که دلم خواست!

برمی خیزم هر بامداد وبه بانگ بلند

ترانه ای می خوانم

چون شیهه  باران بهاری

آواز قناری

مزین به شمیم اقاقیها 

 فرزانه گی نرگسی ها

رنگ بازی رنگین کمانها

در هنگامه لذت بخش ابرها

راستی چه کسی می داند؟!

حتی اگربی دلیل زندگی کردیم

چو ن ماه و منظومه ها

یا چون زمین

با همه کوه ها و دامنه هایش

شرم فروخورده دریاهایش

در انتهای رادیکال جذر آبها

صیاد بی روزی دنیا نباشیم

پاییز1380ماهشهر علی ربیعی (علی بهار)


  • علی ربیعی(علی بهار)

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی