حسین علیزاده
برای حسین علیزاده و منزلت موسیقی
در این شبانه اندوه مدام کلی با تار حسین علیزاده همنوایی کردم گفتم پس بهتر آنست در این آخر شبی پستی را با یاد ایشان مجددا بارگذاری کنم.
یکم شهریور سالروز تولد حسین علیزاده سرآمد موسیقی ملی و دستگاهی ایران بود وی هنگامیکه از سوی دولت فرانسه دعوت به دریافت نشان شوالیه و هنر فرانسه گردید با انصراف نوشت خود را بی نیاز از هر نشانی میداند و نشان واقعی او در جغرافیای وطن است
این موسیقی دان بزرگ و براستی دانا و خردمند حرف سر راست و قشنگی در باره ارزش موسیقی نوشته است و اینکه موسیقی در ذات خود مترادف با دوستی ست و به لحاظ آوایی همین تکرار سین در موسیقی و دوستی نوعی حس آمیزی لطیفی به آدم میدهد که بنویسی قطعا واجبتر و حلالتر از هنر موسیقی در زندگی بشر چیست ؟و یک بار برای همیشه کسانی که با زبان تشریع و خوف آمیزی خویش با ترس از توهم گناه خط بطلان بر این هنر انسانی همعرض با طبیعت می زنند از گفته و کرده خویش پشیمان شوند و بیایند و از اهل هنر و هنرمندان موسیقی بخاطر آن همه جفا و سلب حق حضور حلالیت بطلبند. بتهون همواره می گفت جایی که ستیز و دشمنی به پایان میرسد موسیقی آغاز می شود. ماهشهر علی
